باسمه تعالی

در طول تاریخ همواره روستاها یک جزء اساسی و بنیادی اجتماع بوده و ضمن ارائه الگو و سبک زندگی سالم و پرنشاط، یکی از کانونهای اصلی تولید و فعالیتهای اقتصادی محسوب می شدند.

عشایر غیور و سخت کوش نیز بخش مهم دیگری از جامعه هستند که سختی های کوچ نشینی را بر خود آسان نموده و طبیعت پرآشوب را رام صبر و ابهت خود کرده و ضمن بی ادعائی و کم توقعی، تأمین بخش مهمی از نیازمندی های غذا و پوشاک جامعه، نمادی از ایستادگی در برابر ظلم و جور بوده و در مرزبانی از کشور و نظام اسلامی، صفحات درخشانی را به ثبت رسانده اند.

انقلاب اسلامی به عنوان دریچه نوری در دنیای مدرن، همواره تلاش نموده است به موضوع روستا و عشایر توجهی ویژه نموده و به استناد فرمایشات و تاکیدات حضرت امام ره و مقام معظم رهبری مد ظله در رفع محرومیت آنان به کوشیده و حمایتی در خور از آنها به عمل آورد ولی واقعیت آن است که گرچه خدمات ارزشمندی ارائه شده لکن تا نقطه مطلوب در حمایت از روستا و عشایر عزیز فاصله زیادی داریم و مهم تر از همه نیازمند تغییر رویکردهای حمایتی مبتنی بر شناخت صحیح ظرفیت ها، امکانات روستاها، عشایر و بازنگری و اتخاذ سیاست های شایسته در این مسیر می باشیم.

بررسی بیانات رهبر معظم انقلاب گویای آن است که روستا و عشایر به عنوان کانون تولید و ارزش‌آفرینی، خاستگاه اقتصاد مقاومتی و سنگر تامین امنیت غذایی و حفظ مرزهای ایران اسلامی در شرایط جنگ اقتصادی میباشند و این مهم نشان از جایگاه والای روستاییان و عشایر جهادی کشور است.

اینجانب ضمن تسلیت سالروز شهادت امام رضا علیه السلام، پانزدهم مهرماه، «روز ملی روستا و عشایر» را به روستاییان و عشایر غیرتمند و جهادگران عرصه روستایی و عشایری کشور تبریک میگویم و آرزوی سربلندی و سلامتی برای فردفرد ایشان و توفیق افزون خدمتگزاری به این قشر عزیز را برای مسئولان و فعالان عرصه توسعه روستایی و عشایری از خداوند متعال مسئلت می‌کنم.